حالا که نیستی، واسه کی بخندم؟ حالا که تنهام، به کی نگاه کنم؟ تو که نیستی ، کی به صدام گوش بده؟ تو که نیستی گل خنده هام واسه کی بشکفه؟ واسه کی ناز کنم؟ واسه کی بخندم؟
می دونی بعد از تو به هیچ کس نخندیدم؟ به هیچ کس نگاه نکردم؟ واسه هیچ کس ناز نکردم؟ با کسی حرف نزدم.
کاش بودی تا اونقدر واست ناز می کردم که بگی دیگه هیچ وقت نمی ری! دیگه واسه همیشه پیشم می مونی! دیگه تنهام نمی ذاری!

به یاد آرزوهایم، سکوتی می کنم سنگین تر از فریاد.

روز را که آغاز می کنم، نگاهت در نگاهم است. سرم را که کمی می چرخانم، آن نگاه صاف و زیبایت دلم را می تکاند. یادت می آید چگونه همیشه دوستت داشته ام؟ لبهایت را که می نگرم، دلم می خواهد تا ابد ببوسمشان. گونه هایت، چه چنگی به دل می زند. لطافت دستانت را همواره به یاد دارم. ابروانت دلم را می برد. چه زیباست تصویرت و همیشه در دلم مانده ای. منتظرم که روزی تو در کنارم باشی. می دانستی که عاشق آن چشمانت شده ام، می دانسته ای که همیشه به یادت هستم؟ می دانی که رویایت شب و روز با من است؟ امشب صدایت را نشنیدم، دلم تو را پر می کشد. با نگرانی فردا را به انتظار خواهم نشست تا ببویمت و بگویم که:

  دوستت دارم